Jefferson zegt zelf over de video:

A poem I wrote to highlight the difference between Jesus and false religion. In the scriptures Jesus received the most opposition from the most religious people of his day. At it’s core Jesus’ gospel and the good news of the Cross is in pure opposition to self-righteousness/self-justification. Religion is man centered, Jesus is God-centered. This poem highlights my journey to discover this truth. Religion either ends in pride or despair. Pride because you make a list and can do it and act better than everyone, or despair because you can’t do your own list of rules and feel “not good enough” for God. With Jesus though you have humble confident joy because He represents you, you don’t represent yourself and His sacrifice is perfect putting us in perfect standing with God!

Genade is duurbetaalde wijn

Goede wijn is niet goedkoop. Wijn is een luxeproduct. Waar melk en sinaasappelsap in de meest voordelige verpakking verkocht worden, probeert zelfs de meest goedkope wijnhandelaar zijn product nog met een bepaalde luxe uitstraling te verkopen. En om dit mooie product langere tijd goed te kunnen bewaren zit er op een goede fles wijn een kurk. Genade is ook zoiets als wijn. Het is duur betaald. Jezus gaf zijn bloed als prijs voor de zonde. Daarmee opende hij de weg naar God. Naar God die vreugde vindt in mensen.

De weg naar God was in het oude verbond afgeschermd door de wet. De wet fungeerde als een soort kurk. God had gezegd: Als je dit en dat en dat doet (wet) dan opent dat weer de weg van jouw hart naar mijn hart. Maar niemand was in staat om die kurk van de fles te trekken. Iedereen die het probeerde liep tegen zichzelf aan. Zelf de meest wijze koning als  Salomo ging in de fout. Hierdoor kon de genade van God niet stromen. Uiteindelijk was het Jezus die de kurk van de fles trok. Toen hij stierf riep hij: Het is volbracht! Wat was volbracht? De eis van de wet. Wat niemand kon, deed hij. Daarmee opende hij de weg naar God. Vanaf dat moment stroomt de genade van God voor ieder die in Jezus volbrachte werk gelooft. Wij kunnen van de wijn drinken, omdat de kurk van de fles is. De genade van God is voor iedereen en dat is goed nieuws, evangelie! Daarom zegt Jezus ook na zijn opstanding: Ga de wereld in en verkondig het goede nieuws. De kurk is van de fles, drink en geniet. De genade van God is er voor jou.

Eenvoudig verhaal, zou je zeggen. Maar wie maakt het weer moeilijk? Wij. Ik trek de vergelijking even door en probeer dat op een positieve manier te doen, maar het kan zijn dat ik hier of daar een gevoelige snaar raak. Met reden. Het heeft Jezus alles gekost om die kurk van de fles te trekken. Alles wat daar iets aan af doet is een belemmering voor mensen om het goede nieuws te ontvangen en het contact met God te herstellen en te genieten van zijn overvloedige genade.

De ontkurkte fles

Je hebt vast wel eens dat je bij het inschenken van de wijn een stukje kurk tegenkomt. Dit haal je uit het glas en gooi je weg. Kurk in de wijn is niet lekker. De kurk heeft een functie zolang deze op de wijn zit. Daarna verliest de kurk zijn functie. De fles word leeggeschonken en gedronken. Zo is het ook met de functie van de wet van het oude verbond:

Op het moment dat hij spreekt over een nieuw verbond heeft hij het eerste al als verouderd bestempeld. Welnu, wat verouderd is en versleten, is de teloorgang nabij. (Hebreeën 8:13)

Het kan zijn dat er in jouw leven of in jouw kerk toch weer stukjes kurk in de wijn zijn gaan drijven. Een beetje wet bij de genade. Je herkent dit aan woorden als: We leven uit genade, maar… . Of: Als christen ben je vrij, maar… . Achter de komma volgen de stukjes kurk. En wat gebeurt er met stukjes kurk? Daar ga je op focussen. Je bent bezig alle stukjes kurk uit je wijn te halen en vergeet te genieten. Op kurk kauwen daar geniet niemand van. Het is droog en geeft geen vreugde. Daarom schrijft Paulus aan de Romeinen:

De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade. (Romeinen 6:14)

In sommige kerken is het een beetje erger. De kurk is weer op de fles gezet. De wet is in ere hersteld. De geboden hebben hun plek ingenomen in de liturgie en in de levens van mensen. Er wordt wel over genade gesproken. De wijn kun je door het glas van de fles immers zien. Maar voordat je daarvan kun genieten moet je eerst aan allerlei voorwaarden voldoen. De kurk zit er weer op. De genade is er wel, maar wordt niet geproefd. Als de wet weer gaat functioneren gaat de zonde heersen en wordt de kerk krachteloos. Als Paulus hoort dat dit bij de Galaten gebeurt schrijft hij ze een brief in niet mis te verstane bewoordingen:

Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven, bent u van Christus losgemaakt en hebt u Gods genade verspeeld (Galaten 5:4).

Wet voorlezen is kurk eten

Als de wet een plek krijgt in de kerk is Jezus voor niets gestorven. Sommige dominees lezen nog altijd de wet voor in de kerk. Dat is ongeveer hetzelfde als met je vrouw een flesje wijn gaan drinken en samen naar de kurk gaan zitten staren. De tien geboden worden voorgehouden als richtlijn voor het leven. Maar de Bijbel zegt dat de wet uiteindelijk leidt tot de dood. We hebben geen geboden nodig, maar de genade van God door Jezus.

Er is een ander argument dat gebruikt wordt om de wet voor te lezen. Namelijk dat de wet gehouden wordt uit dankbaarheid. Dus: We zijn zo blij met de genade van Jezus dat we nu ook gaan proberen om uit dankbaarheid de wet te houden. Om de vergelijking even door te trekken: De wijn is zo lekker, dus we eten de kurk ook maar op. Dat is gewoon geen argument. In Galaten 3 schrijft Paulus:

Voordat dit geloof kwam, werden we door de wet bewaakt; we leefden in gevangenschap tot het geloof geopenbaard zou worden. Kortom, de wet hield toezicht op ons totdat Christus kwam, zodat we door ons vertrouwen op God als rechtvaardigen konden worden aangenomen. Maar nu het geloof gekomen is, staan we niet langer onder toezicht, want door het geloof en in Christus Jezus bent u allen kinderen van God. (Galaten 3:24-26)

Als jij wilt genieten van de genade van God, stop dan met het proberen te houden van allerlei wetten en regels en gewoonten. Leg elkaar niets op, maar leef in vrijheid. Misschien ben je het met dit blog helemaal niet eens. Je mag gerust reageren, maar drink eerst een lekker glas wijn geniet van je vrijheid. Eet als je zin heb gerust de kurk erbij op en laat je reactie achter

Wat Web7.nl gaat brengen in 2012? Ik heb nog geen idee. Er liggen nog heel wat tekeningen en teksten op de plank. Blijf op de hoogte, laat je verrassen en volg via Facebook.

God prijzen heeft niet direct met een overactieve christen te maken. Ook niet met een jubelende praisedienst of overweldigend kerkorgel. God prijzen heeft alles te maken met je hart. De hele Bijbel roept op om God te prijzen met je hart. Om God lief te hebben. Van hem te houden. Dat is dus iets wat je moet DOEN. Wat je hoort of weet over God mag je in praktijk brengen. En hoe je daar vorm aan kunt geven, dat mag je zelf weten. Als het maar uit je hart komt.

God prijzen heeft niets te maken met je omstandigheden. Je prijst God namelijk niet om je situatie, maar om wie Hij is. Zowel de profeet Habakuk als de apostel Paulus roepen op om God altijd te prijzen. Ook als alles tegenzit. Misschien is het daarom vandaag wel eens tijd om het besluit te nemen om niet alleen maar over God te horen, of over hem te lezen, maar om het naar God uit te roepen en hem te prijzen. Spring eens door de woonkamer voor de Heer of kniel naast je bed voor God, de Schepper. Hij is alles.

Juich de HEER toe, heel de aarde, dien de HEER met vreugde, kom tot hem met jubelzang. Erken het: de HEER is God, hij heeft ons gemaakt, hem behoren wij toe, zijn volk zijn wij, de kudde die hij weidt. Kom zijn poorten binnen met een loflied, hef in zijn voorhoven een lofzang aan, breng hem hulde, prijs zijn naam: de HEER is goed, zijn liefde duurt eeuwig, zijn trouw van geslacht op geslacht. [Psalm 100, NBV2004]

 

 
Delen in je netwerk? Klik op de social links hieronder of gebruik de volgende link: http://youtu.be/eYXUkLZa6Ng

Jij kunt vandaag God ontmoeten en met hem wandelen. Zoals de mens in het begin gewend was zijn leven te delen met God, zo kan dat nu weer. Let maar eens op de parallel tussen het verhaal van Eva en het verhaal van Maria van Magdala.

Eva verlaat God in de tuin

In het begin was het goed. De mens leefde in de tuin van God, in de nabijheid van God. Maar op het moment dat de vrouw at van de verboden vrucht werd deze ontmoeting wreed verstoord. Het contact tussen God en de vrouw werd verbroken en haar man volgde haar. Met de zonde kwam ook de dood in de wereld en Adam en Eva werden uit de tuin verbannen. Wandelen met God was niet meer de dagelijkse realiteit.

Maria ontmoet God in de tuin

Duizenden jaren later is er een bijzondere ontmoeting in een tuin in de buurt van Jeruzalem. Jezus is opgestaan uit de dood en verschijnt als eerste aan… een vrouw. Aan een verdrietige Maria van Magdala. Ze zoekt een dode Jezus in het graf, maar vindt hem daar niet. In plaats daarvan ontmoet ze haar levende Heer in de tuin. Ze herkent hem eerst niet, maar gelooft en roept het even later uit tegen de discipelen van Jezus: ‘Ik heb de Heer gezien’. Het contact tussen God en de vrouw is hersteld in een ontmoeting in een tuin. Niet veel later hebben ook de mannen uit de groep discipelen hun Heer gezien.

Jezus dood en opstanding hebben er voor gezorgd dat het weer mogelijk is om God te ontmoeten. Paulus schrijft in zijn brief aan de Hebreeën in hoofdstuk 10: 22: ‘…laten we God dan naderen met een oprecht hart en een vast geloof… .’ Je kunt God naderen of bij hem uit de buurt blijven. God ontmoeten of hem negeren.

Ontmoeting in een gebroken wereld

Jij kunt God ontmoeten. Dat is de mooiste boodschap die je kunt horen. Zwak deze niet af met opmerkingen als: Ja, maar we leven in een kapotte wereld. Het is hier geen paradijs. Niemand zal ontkennen dat deze wereld door en door slecht is. Waar het om gaat is dat Jezus de weg naar God geopend heeft. Jij kunt daardoor vandaag met God wandelen. God zoekt jou in de avondschemering. Maar waar God de schemering bedacht heeft, heeft de mens dit aangevuld met de gloeilamp, de TV en allerhande andere schermen met een verschillende diameter. Of we hebben het te druk met elkaar te ontmoeten in allerlei vergaderingen over hele belangrijke zaken. En God? Die wacht. Buiten in de avondschemering. Wil jij hem ontmoeten? Het kan.

Kun je zeggen dat God liefde is, als er misbruik in de kerk is. Kun je zeggen dat het goed is om te geven, als er financiële misstanden zijn in gemeenten. Kun je zeggen dat er waarheid bestaat, terwijl mensen zich door de kerk misleid voelen? Je zou ervoor kunnen pleiten om tegen de kerk te zeggen: houden jullie je mond maar. De kerk heeft teveel grote woorden gesproken. En als de kerk dat doet? Als we stoppen met grote woorden spreken? Wordt de kerk daar beter van? Sommige kerken doen dat. Daar wordt niet meer gepraat over geloven als een zeker weten. God die redt is veranderd in het goddelijke dat in jou bestaan aanwezig is. Grote woorden zijn er veranderd in mooie woorden die geen richting geven. Maar als grote woorden verdwijnen blijft er weinig over.

De Bijbel staat vol grote woorden en daar wil ik me aan vasthouden. Waarom? Niet omdat ik in de praktijk zie dat de kerk het zo geweldig waarmaakt, maar omdat ik geloof in een grote God. En bij een grote God horen grote woorden. God redt. God zegent. God is je geneesheer. God voorziet. God geeft eenheid. God is liefde. God is er vandaag voor jou. God geeft je een nieuw leven. Het zijn woorden die soms te groot zijn om te begrijpen. Groeien in geloof is voor mij dan ook het leren om deze grote woorden eigen te maken. Dat is lastig, want ik ben klein en God is groot (en dat is heel eerlijk ).

Veel personen in de Bijbel bezochten een bepaalde plaats om daar God te ontmoeten. De ontmoetingstent (tabernakel) in de woestijn was voor het volk Israël de plek waar de aanwezigheid van God ervaren werd. Later werd er een stenen tempel gebouwd, waar de heerlijkheid van God op neerdaalde. Soms werd er zelfs ruzie gemaakt over de plaats waar God aanbeden moest worden.

Een vaste plaats voor God had een voordeel, maar ook een groot nadeel. Een tempel, een tabernakel, heilige plek of kerk kan een plek zijn waar God aanbeden wordt, maar kan het ervaren van God ook beperken. Je komt op de ‘heilige plaats’, checkt in bij God, je loopt weer naar buiten, checkt uit en gaat je eigen gang. In het oude verbond had de ontmoetingsplek een heel duidelijke functie. Er was door de zonde een duidelijk afstand tussen God en mensen. Een afstand die in het belang van de mensen heel bewust door God in stand gehouden werd. Priesters waren de tussenpersonen die door middel van offers bemiddelden tussen God en mens. Want wie zou God kunnen naderen in zijn heiligheid? Wie zou er het er het recht hebben om bij God in te checken?

Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, hem aanbidt in geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die hem zo aanbidden, want God is Geest, dus wie hem aanbidt, moet dat doen in geest en in waarheid. (Johannes 4:23 en 24)

Dit zijn de woorden van Jezus als hij in gesprek is met een vrouw uit Samaria. Deze vrouw vraagt Jezus wat de beste plek is om God te aanbidden. Haar volksgenoten ruziën hier al tijden over met de Joden. Bovenstaande tekst is een deel van het antwoord van Jezus. Hij geeft aan dat de tijd van afstand tussen God en mensen weggenomen zal worden. Jezus is gekomen om de relatie met God de Vader te herstellen, zodat God overal aanbeden kan worden in geest en in waarheid.

God beperken tot een plaats heeft hypocriet gedrag tot gevolg

Een groot probleem met veel gelovigen is dat zij de ontmoeting met God nog steeds beperken tot een vaste plaats. Ze checken in bij God als ze de kerk binnen komen, maar daarbuiten lijkt het wel alsof er nooit een echte ontmoeting heeft plaatsgevonden. Het lijkt soms wel alsof gelovigen bij het verlaten van de kerk ook uitchecken bij God. Het resultaat is hypocriet gedrag. Precies datgene wat vaak aan de kerk verweten wordt: Wel grote woorden, maar tegenovergesteld gedrag. De Bijbel zegt over deze mensen: Het zijn mensen die in de spiegel hebben gekeken, maar bij het weglopen vergeten zijn hoe ze er uitzien. De apostel Johannes, een vriend van Jezus zegt hierover:

Dit is wat wij hem hebben horen verkondigen en wat we u verkondigen: God is licht, er is in hem geen spoor van duisternis. Als we zeggen dat we met hem verbonden zijn terwijl we onze weg in het duister gaan, liegen we en leven we niet volgens de waarheid. (1 Johannes 1:5-6)

God is geen God die in een tempel past, of zich beperkt tot een kerk. God is niet aan een plaats of aan een tijd of cultuur gebonden. Daarom nodigt Jezus mensen uit om in het licht te gaan wandelen. Hij heeft hoogstpersoonlijk de verbinding met God hersteld. Dus check in bij God en blijf met hem verbonden. Elke dag, op elke plaats en in alle omstandigheden. Nog niet ingecheckt? Volg Jezus.